Vaste oeververbinding tussen Denemarken en Zweden

Kopenhagen (Deens) en Malmo (Zweeds) liggen feitelijk heel dicht bij elkaar, maar waren door de eeuwen heen van elkaar gescheiden door de Sont: een zeearm die alleen met ponten kon worden  overbrugd. In 1998 werd het initiatief genomen tot het bouwen van een gecombineerde weg-rail verbinding tussen de beide landen, die in 2003 geopend werd. Naast het feit dat het een fraai bouwwerk is geworden, is het ook opvallend dat de verbinding niet met belasting geld  wordt gefinancierd, maar door de gebruikers. De spoorwegmaatschappijen en (vooral) de automobilisten.

Het economische effect van de brug is nauwelijks voorstelbaar. Door deze verbinding kreeg het zuiden van Zweden een directe verbinding met een internationale luchthaven: die van Kopenhagen. Voor de luchthaven betekende het een geheel nieuw achterland met klanten. Voor het bedrijfsleven betekende het een groeiende luchthaven, met alle economische spin-off.

De brug wordt vooral gebruikt door forsensen: in Zweden was een overaanbod van arbeidskrachten door het verdwijnen van de zware industrie in de jaren '70 en '80, de Denen hadden te maken met een sterk vergrijzende beroepsbevolking.

Ook wordt de brug in toenemende mate gebruikt voor vrije-tijdsdoelen, maar uiteraard ook voor vrachtverkeer, zowel per auto als per trein.

Het zuiden van Zweden is niet langer een uithoek van de Unie, maar een goed bereikbare lokatie met tal van economische nieuwe mogelijkheden. Voor Kopenhagen geldt dat ook in belangrijke mate: de regio heeft door deze verbinding, die overigens 4 miljard euro kostte, een enorme economische impuls gekregen.

 Lessen van het OV in Kopenhagen

Naast de verbinding hebben we ons geörienteerd op de wijze van OV in Kopenhagen. Het systeem van een constant aanbod van (schoon!!) OV heeft de vraag bevorderd. Ook het aanleggen van hoogwaardig OV al;s eerste bij een nieuwe woonwijk werkt daar: de nieuwe inwoners raken niet eerst gewend aan autogebruik, maar kunnen gelijk vanaf dag 1 kiezen voor het OV. Het gebruik neemt daardoor toe. Frequentie en kwaliteit worden daarbij door het publiek belangrijker gevonden dan de prijs. Ook hier luidt de les: investeren loont!

Kees van Kranenburg, fractievoorzitter